فایل بصورت ورد (قابل ویرایش) و در 86 صفحه می باشد.
مقدمه:
استخراج با حلال یکی از قدیمیترین روشهای جداسازی بوده و بدون شک تاریخ استفاده از آن به قبل از میلاد برمیگردد. علم استخراج با حلال در طی مدت زمان طولانی، توسعه یافته است و بیشترین پیشرفت در مورد حلالها و سیالهای مورد استفاده در فرآیندهای استخراج بوده است. روشهای استخراجی نظیر، سونیکیشن1، سوکسله2، استخراج با فاز جامد[1] و استخراج مایع-مایع[2] که مدتها پیش ابداع شدهاند امروزه نیز به همان صورت قبلی جهت تهیه نمونه بکار میروند. بعلاوه، روشهای استخراج با حلالهای مایع نظیر سوکسله دارای محدودیتهای مختلفی همچون آلودگی محیط زیست بدلیل وجود حلالهای دورریز، بازگیری ناقص نمونهها، وقت گیر بودن فرآیند، مصرف زیاد حلال و... هستند. بدینترتیب، محققان به فکر ابداع روش جدید استخراجی افتادند که علاوه براینکه معایب فوق را نداشته باشد بلکه دارای مزایای چندی نیز باشند. یکی ازاین روشها، استخراج با سیال فوق بحرانی3 (SFE) است که مزیتهای بسیاری دارد که از مهمترین آنها میتوانیم به کاهش زمان استخراج و عدم آلودگی محیط زیست اشاره کرد
