دانلود با لینک مستقیم و پر سرعت .
فرمت فایل : word (قابل ویرایش) تعداد صفحات : 44 صفحه
چکیده
ارزیابی ریسک محیطزیست، فرایند تعیین کمیت وکیفیت ریسک بهوسیله تحلیل خطرات بالقوه در پروژه با در نظر گرفتن حساسیت یا آسیبپذیری محیط پیرامونی است. هدف اصلی در این تحقیق، تعیین معیارها و تخمین ریسک محیطزیستی خطوط ریلی با استفاده از تلفیق روش تصمیمگیری چند معیاره و روش ارزیابی ریسک اکولوژیکی با تکنیک YAPP میباشد. به همین منظور در این مطالعه، راهآهن غرب کشور (مسیر سمنگان- کرمانشاه- خسروی) به طول تقریبی 582 کیلومتر به مثابه مطالعه موردی انتخاب شد. نرمافزارهای مورد استفاده در این مطالعه نرمافزارExpert Choice به منظور وزندهی به معیارهای بهدست آمده با استفاده از نظر کارشناسان و با استعانت از پرسشنامه دلفی و نرمافزار Arc GIS 9.3 جهت تولید نقشههای احتمال وقوع خطر و شدت اثر می باشد.
پهنهبندی ریسک خطآهن غرب کشور مبین آن است که حدود 80 درصد طول مسیر از ریسک با سطح کم و ناچیز برخوردار است، کمترین میزان ریسک در کیلومترهای 155-153 مسیر (حوالی شهرستان تویسرکان در استان همدان) و منطقهای در کیلومتر 479 (شهرستان سر پل ذهاب در استان کرمانشاه)میباشد. سطح ریسک متوسط در نقاطی حدفاصل کیلومترهای 80-47 مسیر در حوالی شهرستان ملایر در استان همدان و کیلومتر 250-240 حد فاصل شهرستانهای صحنه و هرسین در استان کرمانشاه واقع شده است. مناطقی در کیلومترهای 485-480 مسیر، واقع در محدوده شهرستان کرمانشاه در استان کرمانشاه به دلیل استقرار طرح بر روی اراضی با پتانسیل روانگرایی بالا محدوده با ریسک بالا شناخته شدند.
سرآغاز
ارزیابی ریسـک فرایند برآورد احتمال وقوع یک رویداد (مطلوب یا نامطلوب) و میزان تاثیر آن است. رتبهبندی ریسکهای یک پروژه با روشهای مختلف کمی و کیفی قابل انجام است. در سادهترین حالت و در عین حال متداولترین حالت، رتبه ریسک را بر اساس حاصلضرب مقادیر شدت در احتمال وقوع بهدست میآورند (جبل عاملی، 1386).
هدف این تحقیق، شناخت مخاطرات زیانبار محیطزیستی در مرحله ساختمانی طرحهای توسعه خطوط راهآهن، مکاندار نمودن آنها و در نهایت، ارزیابی ریسک محیطزیستی با استفاده از روش تلفیقی فرایند تحلیل سلسلهمراتبی (AHP) و روش ارزیابی ریسک اکولوژکی با استفاده از تکنیک YAPP است. در این تحقیق، به مثابه مطالعه موردی راهآهن غرب کشور انتخاب شد.
در زمینه ارزیابی ریسک مطالعات گوناگونی در سطح جهان و ایران انجام شده است. به طور نمونه، در تحقیقی تحت عنوان ارزیابی ریسک خطآهن پژوهشگران دانشگاه شانگهای شاخصهایی مثل وجود برف، خشکی، زمینلرزه و عوامل انسانی را جهت ارزیابی مدنظر قرار دادند. نتیجه این مطالعه، حاکی از تأثیرگذاری غالب عوامل طبیعی نسبت به عوامل انسانی بر روی سطح ریسک پروژه بوده است (Wei & Luxin, 2007).
هلر و همکارانش در سال 2006، به تشریح چگونگی کاربرد روش تصمیمگیری چند معیاره در ارزیابی ریسک پروژههای طولی پرداختهاند. این محققان برای نمونه 4 گزینه مسیریابی به منظور ایجاد جاده جهت حمل و نقل مواد زاید خطرناک را در نظر گرفتند. در این مطالعه به منظور انتخاب بهترین و مناسبترین گزینه احداث راه از روش فرایند تحلیل سلسلهمراتبی استفاده شده است (Stephen, 2006).
همچنین بکر و شانگ در سال 2008، روشی با استفاده از روش فازی و AHPجهت ارزیابی ریسک راهآهن پیشنهاد دادهاند. ایشان به علت عدم وجود قطعیت در بسیاری از دادهها و کمی نبودن آنها ترکیب روش FRA و FAHP برای برآورد ریسک مناسب تشخیص دادند (Shuang & Baker, 2008).
از دیگر مطالعات انجام شده در این زمینه میتوان به مقالهای تحت عنوان ارزیابی ریسک وعدم قطعیت در پروژههای بزرگراهی کشور چین بهوسیله روش AHPاشاره نمود. که پس از تعیین گزینههای ریسک و طراحی ساختار سلسلهمراتبی، کار وزندهی عوامل شدت اثر و احتمال وقوع ریسک به روش بردار ویژه انجامشد (Tarek & Amer, 2008).
در خصوص مطالعات انجام شده در داخل کشور نیز میتوان به موارد زیر اشاره نمود:
بررسی نقش ارزیابی ریسک حوادث غیرمترقبه در مهندسی طرحهای حمل و نقل شهری به منظور ارتقای عملکرد در شرایط اضطرار که ضمن بررسی ریسکهای ناشی از حوادث غیر مترقبه بر شبکه حمل و نقل ،ارزش طرحهای شبکه حمل و نقل مورد بررسی و تحلیل قرار گرفته است (گیوهچی، 1385).
در مقاله مقایسه تطبیقی ارزیابی مخاطرات محیطزیستی طرحهای توسعه مترو در ایران به مقایسه معیارهای عمده و نحوه ارزیابی آنها پرداخته است (قیومینیا، 1386).
بررسی سابقه استفاده از روش تحلیل سلسلهمراتبی (AHP) در ازریابی ریسک نشان میدهد: این روش به تنهایی یا توأم با روشهای دیگر برای ارزیابی ریسک مورد استفاده قرار گرفته است. در انتخاب روش مناسب باید توجه داشت که عوامل مختلفی از جمله میزان دادهها و اطلاعات مورد نیاز، پیچیدگی فرایند مورد سنجش، قابلیت دسترسی به اطلاعات پایه و تخصصهای مورد نیاز، نقش مهمی ایفا میکنند (منوری، 1384).
مواد و روشها
مسیر سمنگان- کرمانشاه- خسروی که به نام مسیر راهآهن غرب کشور نیز شناخته میشود، به طول تقریبی 582 کیلومتر از ایستگاه شازند در استان مرکزی شروع و پس از عبور از شهرستان ملایر در استان همدان به نحوی که قادر به پوشش شهرستانهای تویسرکان و نهاوند باشد، به استان کرمانشاه وارد میشود و پس از عبور از شهرستانهای کنگاور، صحنه، هرسین، کرمانشاه، اسلامآباد غرب، گیلانغرب و قصرشیرین به مرز خسروی میرسد. نقشه (1)، مسیر راهآهن غرب را نشان میدهد. پر جمعیتترین شهر در محدوه مطالعاتی، شهرستان کرمانشاه در استان کرمانشاه با 967196نفرجمعیت میباشد(مرکز آمار ایران، 1385). بلندترین نقطه در محدوده مطالعاتی دارای ارتفاع 2144 متر و پستترین نقطه 254 متر و ارتفاع متوسط در محدودة مطالعاتی 1200 متر میباشد (مهندسین مشاور سبز اندیش پایش، 1385). در مسیر راهآهن سمنگان- کرمانشاه- خسروی، 25 ایستگاه در نظر گرفته شده است که قطعه اول آن (محور شازند- سمنگان) شامل 12 ایستگاه میباشد همچنین، در قطعه دوم (مسیر سمنگان- کرمانشاه) حدود 10 پل تقاطعی با محورهای اصلی (راههای اصلی و اتوبان) و 13 پل بزرگ رودخانهای و درهای در مسیر سمنگان- کرمانشاه و 32 پل در قطعه سوم، مسیر کرمانشاه- خسروی در نظر گرفته شده است. در مسیر کرمانشاه- خسروی حدود 5/91 کیلومتر مسیر راهآهن از مناطق کوهستانی عبور مینماید بنابراین، احداث 17 تونل با طولی در حدود 16 کیلومتر پیشبینی شده است (مهندسین مشاور سبز اندیش پایش، 1385).
